Za każdym uzależnieniem kryje się inna historia. Każde dziecko i nastolatek inaczej widzi swoje problemy, inaczej postrzega korzyści z używania substancji. Warto wiedzieć, że każdy młody człowiek to indywidualna historia, zwłaszcza gdy próbujemy wspierać ich w walce o ich zdrowie, a nawet życie.
Oto krótkie pytania i odpowiedzi trzech nastolatków z terapii grupowej.
Jakie masz efekty używania?
K.: „śmieszny humor, brak złych wspomnień, odwagę, dobrą zabawę”
M.: „duża popularność, łatwość w nawiązywaniu kontaktów, rozluźnienie; byłam normalniejsza, nie irytowało mnie wszystko, było mi wszystko bardziej obojętne, lepsze oceny, nie czułam negatywnych emocji, czas szybciej mijał
J.: „bycie w bliskości ze swoim ciałem, błyskotliwość, czuję wolność, czuję, że żyję, gdy palę widzę wyraźniej; palenie pozwala mi się odciąć od rzeczywistości”
Myślisz, że możesz mieć jakieś korzyści, kiedy nie będziesz palić/ pić?
K.: „mama jest zadowolona”
M: „mniejsze zmęczenie, brak psychoz i lepszy cykl miesiączkowy”
J.: „więcej pieniędzy, mniej się kłócę z przyjaciółmi”
Co dla Ciebie znaczy poczucie bezpieczeństwa?
K.: „że będę czuł się zaopiekowany i nic mi się nie stanie”
M: „uczucie wolności kiedy nurkuje”
J: „Jak nie odczuwam stresu i czuję komfort przy kimś, że mogę być bez makijażu; mogę być sobą”
Karol: słabo odnajduje się w technikum gastronomicznym, zanim sięgnął po marihuanę nadużywał gier komputerowych, dzięki temu nawiązywał wirtualne relacje. W domu była przemoc ze strony ojca, rodzice od 4 lat są po rozwodzie.
W terapii chciałby radzić sobie z trudnymi przykrymi emocjami. W dodatkowych zaleceniach podjęcie terapii rodzinnej.
Maria: od 12 roku życia w różnych terapiach, związanych z samookaleczaniem, trudnościami z zaburzeniami odżywiania, czuje się nielubiana i nieatrakcyjna
w relacjach. Ma zdiagnozowane ADHD.
W terapii chciałaby nauczyć się akceptować siebie i komunikacji, żeby nie czuć wstydu, że za dużo mówię. W dodatkowych zaleceniach podjęcie terapii rodzinnej.
Justyna: w rodzinie od dziecka życie toczyło się wokół uzależnionego ojca. Kilka lat temu przedawkował. Mówi, że mama straszy ją, że „będzie taka sama jak ojciec”. Nie ma wsparcia ze strony starszego rodzeństwa. Mama – pracuje i zajmuje się 4 letnią siostrą.
W szkole powtarza kolejny raz tą samą klasę. Dużo śpi i nie ma motywacji do działania.
W terapii nie wie co by mogło jej pomóc. Chciałaby skończyć szkołę. Jest motywowana do podjęcia ośrodka długoterminowego z możliwością korzystania ze szkoły.
Case study przygotowane zostało w ramach projektu: „Czuj(ni) – Psychoedukacja w zakresie rozpoznawania i przeciwdziałania skutkom uzależnień.
Zadanie dofinansowane ze środków z budżetu Województwa Mazowieckiego.
