Spektakl o odnajdywaniu radości nawet w trudnych momentach, chęci zmiany, szukaniu pomocy i o jej dawaniu.

Humor. Refleksja. Dobra zabawa

 
🕓 Premiera | 28 października 2026
🎭 Teatr Studio | Pałac Kultury i Nauki, Warszawa

Ewa Kasprzyk • Jan Jankowski • Sandra Naum • Adam Stanis / Mateusz Rzeźniczak

Autor: Mariusz Szczygielski
Reżyseria: Maciej Wojtyszko
Scenariusz: Marcin Szczygielski
Scenografia: Wojtek Stefaniak
Kostiumy: Grażyna Gudejko
Produkcja: Urszula Szybowicz, Teatr Gudejko
Patronat: Fundacja Nie Widać Po Mnie

Pobierz ebook dla rodziny

Pobierz ebook dla pacjenta

„Kobieta Guma”: spektakl na miarę XXI wieku

Jest to opowieść o przypadkowym spotkaniu czwórki ludzi, których różni wiele: wiek, postawa wobec życia i wyzwań, poczucie humoru, sposób patrzenia na siebie i otoczenie.

Jednak pod tą różnorodnością kryją się punkty styku. Każdy z nich ma bowiem demony, z którymi próbuje na własny sposób walczyć. Każdy szuka pomocy – czasem głośno krzycząc, innym razem po cichu szukając ciepła i zrozumienia w drugim człowieku. Naszych bohaterów łączy też potrzeba zmiany w momencie, gdy pojawia się „iskierka” nadziei.

„Kobieta Guma” to opowieść o tym, jak bardzo dzisiaj jesteśmy różni. Ale jednocześnie nosimy w sobie lęki, żałobę, smutek i niepewność, których NIE WIDAĆ. Uświadamia, że pod tą różnorodnością niezmiennie kryje się odwieczna potrzeba bliskości drugiego człowieka.

Mówi też o tym, że czasem wystarczy poprosić o pomoc i otworzyć się na tych, którzy chcą tej pomocy udzielić.

Spektakl, który bawi…

„Kobieta Guma” działa poprzez śmiech – inteligentny dowcip, cięte riposty, humor sytuacyjny, lekką atmosferę. Bez oceny, moralizatorstwa i ciężkości.

Bo czasem życie bywa tak poważne, że warto podejść do niego z przymrużeniem oka.

…Historia, która zostaje

Żart to jednak tylko kurtyna, która delikatnie, niezauważalnie podnosi się z każdym aktem, pozostawiając widza w refleksji nad tym, z czym mierzy się dzisiaj wielu – lękiem, strachem, smutkiem i samotnością.

Bo mimo upływu czasu, rozwoju technologicznego i zmian kulturowych, w każdym z nas nadal tli się ponadczasowa potrzeba bycia wysłuchanym oraz szukania wsparcia u innych.

Kobieta Guma a Fundacja Nie Widać Po Mnie – nasze punkty styku

„Kobieta Guma” głęboko dotyka naszego zdrowia psychicznego.
Niczym Gombrowicz w „Ferdydurke” pokazuje, że dzisiaj też zakładamy maski, przez które Nie Widać, co nas boli, z czym się mierzymy, kim naprawdę jesteśmy.
Spektakl to kolejne narzędzie wyrazu Fundacji Nie Widać Po Mnie, za pomocą którego przekazujemy, że niemal w każdym z nas „drzemią demony” i kiedy przybierają na sile, warto, a nawet trzeba prosić o pomoc.
Przez sztukę przełamujemy tabu kryzysów i zaburzeń psychicznych, pokazujemy, że sięganie po wsparcie nie jest wstydem czy słabością. Jest troską o siebie, o naszą przyszłość i życie w pełni.
To też opowieść o byciu przy kimś i dla kogoś, gdy aktualnie nie daje rady – a to od początku jest jednym z kluczowych działań psychoedukacyjnych i misją Fundacji Nie Widać Po Mnie.

Kogo rozbawi, a kogo zachęci do refleksji?

To sztuka dla każdego dorosłego. W historiach bohaterów odnajdziemy echa własnego życia – w świecie nieustannego biegu, społecznej presji sukcesu, kreowania idealnego wizerunku w sieci i wiecznego dopasowywania do zmieniających się okoliczności.

A każdy z nas miewa momenty, w których pod zbroją profesjonalizmu, uśmiechu, pewności siebie próbuje ukryć samotność, przebodźcowanie, lęk przed przyszłością i zmęczenie. Próbuje ukryć to, że nie daje już rady.

Ta sztuka przypomina, że to, co bierzemy za maskowanie słabości jest tak naprawę wspólnym mianownikiem nas wszystkich – ludzi XXI wieku.

A na scenie…

Plejada gwiazd polskiego kina i teatru:

Ewa Kasprzyk

Nina – czyli tytułowa „Kobieta Guma” koło 60-tki. Przebojowa i dowcipna. Z pozoru egoistyczna, jednak w głębi serca skrywa nieprzeprane pokłady empatii i zrozumienia. To kobieta, która się nagina, rozciąga i kurczy, adaptując do zmiennych kolei życia.

Jan Jankowski

Jan – bogaty sześćdziesięciolatek, który nosi w sobie żałobę po śmierci ukochanej żony. Żyje w beznadziei, przygnębieniu i braku poczucia celu. Niepijący alkoholik.

Sandra Naum

Beata – blisko trzydziestoletnia prawniczka odnosząca sukcesy, która pod szerokim, oficjalnym i sztywnym garniturem skrywa lęk społeczny, zaburzenia obsesyjno- kompulsywne, a przede wszystkim ogromny strach przed bliską relacją, mimo że bardzo jej pragnie.

Adam Stanis / Mateusz Rzeźniczak

Paweł – popularny influencer koło trzydzieski. Z pozoru pewny siebie, głośny i dominujący. W rzeczywistości żyje w ciągłym napięciu, które wywołują w nim frustrację i agresję. Boi się samotności, ale też zranienia. Kryje w sobie lęk przed przyszłością i niskie poczucie własnej wartości.

Depresja lekooporna – Przewodnik dla rodziny osoby z depresją trudną do wyleczenia

Depresja lekooporna – Poradnik dla osób chorujących „W beznadziei jest światełko nadziei”

Depresja lekooporna – Ryzyko wystąpienia oraz leczenie w ramach programu lekowego B.147

Wspaniałe życie Niny rozsypuje się jak domek z kart. Małżeństwo, majątek, dom – wszystko znika z dnia na dzień. Nina z jedną torbą i automatycznym odkurzaczem dzięki dobremu sercu własnej sprzątaczki trafia do cudzego mieszkania, którym ma zaopiekować się pod nieobecność gospodarzy by zdobyć czas na zaplanowanie przyszłości.

Żaden pomysł jednak nie przychodzi jej do głowy, bo sytuacja, w jakiej się znalazła rzeczywiście wydaje się bez wyjścia. Jednak w chwili, gdy jest już naprawdę źle, niespodziewana wizyta pewnej zdesperowanej prawniczki uświadamia Ninie, że wcale nie musi urządzać sobie życia od nowa. Może po prostu dopasować się do cudzego! Wystarczy zająć cudze miejsce i stać się kimś innym! Przecież to pestka dla tak elastycznej i wszechstronnej osoby, jak ona! Tak zaczyna się jej nowa kariera i droga do odnalezienia samej siebie i miłości. Oby tylko ten, który zdobędzie jej serce, pokochał właściwą Ninę…

Wyreżyserowana przez Macieja Wojtyszkę szalona komedia Marcina Szczygielskiego to zarazem bawiący ale i wzruszający do łez popis aktorski Ewy Kasprzyk, której na scenie partneruje między innymi Jan Jankowski.

Sztuka, która dotyka serca

 
„Kobieta Guma” pokazuje, że czasem nie trzeba być psychologiem, żeby zauważyć, że komuś jest źle. Nie trzeba znać właściwych diagnoz ani odpowiedzi na wszystkie pytania, żeby usiąść obok, wysłuchać bez oceniania i potraktować czyjeś cierpienie poważnie.

Czasem właśnie od takiej obecności zaczyna się pomoc. Od prostego: „Jestem. Słucham. Nie musisz przechodzić przez to sam”.

Ale obecność bliskiego człowieka, nawet najbardziej uważna i pełna miłości, nie zastąpi profesjonalnej pomocy. Depresja i inne zaburzenia psychiczne mogą być poważnymi chorobami, które wymagają diagnozy i leczenia.

Możemy być dla siebie wsparciem. Możemy zauważać, słuchać, nie bagatelizować i pomóc zrobić pierwszy krok.

Ale nie musimy – i nie powinniśmy – próbować być dla siebie terapeutami.

Bo czasem najważniejszą rzeczą, jaką możemy zrobić dla drugiego człowieka, nie jest powiedzieć mu, jak ma sobie poradzić. Tylko zostać obok i pomóc mu dotrzeć do kogoś, kto wie, jak mu pomóc.

Gdzie szukać pomocy?

Jeśli czujesz, że Ty lub ktoś z Twojego otoczenia potrzebuje pomocy, nie wahaj się o nią poprosić.

Bezpłatne całodobowe telefony wsparcia

116 123

wsparcie dla osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym

116 111

telefon zaufania dla dzieci i młodzieży

112

w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia

🏥 CENTRA ZDROWIA PSYCHICZNEGO DLA DZIECI ORAZ MŁODZIEŻY

Znajdź CZP najbliżej Twojego domu!

🏥 CENTRA ZDROWIA PSYCHICZNEGO DLA DOROSŁYCH

Znajdź CZP najbliżej Twojego domu!

Partner strategiczny

Nasz charakter i umiejętność radzenia sobie z przeciwnościami losu kształtuje czas. Ale nauka rozpoczyna się już w rodzinnym domu. To tam, budując zdrowe relacje, dziecko wzmacnia swoją odporność psychiczną, umie konstruktywnie zachować się w chwilach kryzysu, podnosić się po upadku, ale też budować zdrowe relacje w dorosłym życiu.

Dlatego w sztukę Fundacji Nie Widać Po Mnie, która głęboko porusza kwestie zdrowia psychicznego, włączyła się także firma SMYK, z uporem patrząca na dobro dziecka.

Dzięki tej współpracy podczas pierwszych spektaklów rozdajemy wszystkim materiały – krótkie przewodniki, jak budować relacje z dzieckiem i nastolatkiem, jak wspierać go w kryzysach i jak uczyć go wspierać innych.