Wsparcie służb mundurowych i medycznych w zakresie pomocy osobom neuroróżnorodnym
Szacuje się, że w Polsce żyje ok. 0,4 mln osób w spektrum neuroróżnorodności. Liczba ta stale się powiększa ze względu na coraz lepsze metody diagnostyczne i większą uwagę na atypowe zachowania zwłaszcza w pierwszych latach życia dzieci. Jest to też spowodowane też coraz większą częstotliwością występowania różnych form neuroróżnorodności, co widać na przykładzie spektrum autyzmu. W latach 80. diagnozę ZSA otrzymywało jedno dziecko na 2 tys. Obecnie jest ono rozpoznawane u 1 dziecka na 100.
Osoby neuroróżnorodne inaczej postrzegają rzeczywistość. Analizują otoczenie i wydarzenia w sposób odbiegający od ogólnie przyjętych norm. Nie oznacza to jednak zaburzenia, obniżonego poziomu intelektualnego czy mniejszej spostrzegawczości. Wbrew przeciwnie, na wielu polach przewyższają oni umiejętnościami osoby neurotypowe.
Neuroróżnorodność rodzi jednak znaczne problemy w komunikacji i interakcji z osobami neurotypowymi, którzy nadal są nieświadomi, jak na świat patrzą osoby o innym modelu funkcjonowania mózgu. To utrudnia im codzienne funkcjonowanie i pełną integrację społeczną, a niejednokrotnie skazuje na izolację, osamotnienie i brak możliwości rozwoju. Dane pokazują, że jedynie 2% osób ze spektrum autyzmu jest czynna zawodowo.
