Skip to main content

Czy można ratować innych, samemu tonąc w morzu stresu? Czy biały kitel chroni przed wypaleniem zawodowym, czy wręcz przeciwnie – czyni ból niewidocznym dla świata? W Fundacji Nie Widać Po Mnie od lat powtarzamy: zdrowie psychiczne nie wybiera profesji, a ci, którzy na co dzień opiekują się naszym życiem i zdrowiem, sami potrzebują dziś pilnego wsparcia. Już niebawem, podczas Poznańskiego Miesiąca Zdrowia Psychicznego, Urszula Szybowicz, prezeska naszej Fundacji – podzieli się wynikami badań, które rzucają nowe, momentami wstrząsające światło na kondycję polskiej kadry medycznej.

Głos, którego nie wolno ignorować: 16 tysięcy historii

Praca w ochronie zdrowia to coś więcej niż zawód. To misja obarczona ogromną odpowiedzialnością za drugiego człowieka, często w warunkach niedofinansowania, braków kadrowych i pracy pod presją czasu. Jak te czynniki wpływają na psychikę lekarzy, pielęgniarek, ratowników i innych przedstawicieli zawodów medycznych?

W Fundacji Nie Widać Po Mnie postawiliśmy na fakty i oddaliśmy głos samym zainteresowanym. Przeprowadzone przez nas badania objęły doświadczenia grupy 16 tysięcy przedstawicieli zawodów medycznych. To nie są tylko suche liczby w tabelach – to 16 tysięcy realnych historii o zmęczeniu, lęku, codziennym wyczerpaniu. To historie o poczuciu misji walczącym z narastającą apatią oraz o barierach, które uniemożliwiają proszenie o pomoc.

Podczas Konferencji, już 9 maja, z okazji Poznańskiego Miesiąca Zdrowia Psychicznego Urszula Szybowicz przedstawi szczegółową analizę tych danych, w prelekcji pt. „Między odpowiedzialnością a przeciążeniem – zdrowie psychiczne kadry medycznej w wynikach badań Fundacji Nie Widać Po Mnie”. Skupimy się na skali obciążenia psychicznego, które w środowisku medycznym osiąga poziomy alarmujące.

Wypalenie zawodowe to nie „gorszy dzień”, który minie

W medycznym świecie wciąż pokutuje mit „lekarza-superbohatera”, który jest odporny na emocje. Tymczasem nasze badania jasno wskazują: chroniczny stres to cichy zabójca efektywności i dobrostanu. Wypalenie zawodowe w tej grupie nie jest wynikiem słabego charakteru, ale konsekwencją systemowego przeciążenia.

Podczas wystąpienia w Poznaniu omówione zostaną kluczowe czynniki ryzyka:

  • Codzienne mierzenie się z sytuacjami granicznymi.
  • Praca ponad siły, dyżury trwające kilkadziesiąt godzin i brak czasu na regenerację.
  • Paradoksalnie, w środowisku, które leczy, przyznanie się do własnej słabości psychicznej wciąż bywa postrzegane jako porażka.

Nasze dane pokazują, że bariery w dostępie do wsparcia psychologicznego dla medyków są często natury wewnętrznej i organizacyjnej. Lęk przed oceną ze strony środowiska oraz brak systemowych narzędzi sprawiają, że pomoc przychodzi zbyt późno.

Od studenta do specjalisty: szerokie spojrzenie na problem

Konferencja w Poznaniu to wielopłaszczyznowa analiza problemów, które zaczynają się już na etapie edukacji. Program wydarzenia został skonstruowany tak, by przejść przez całą ścieżkę zawodową medyka:

  • Dr Maria Nowosadko przybliży działalność Centrum Adaptacji i Wsparcia Psychicznego PORT. Następnie, w ramach I panelu dyskusyjnego, eksperci (m.in. prof. Michał Nowicki i dr hab. Jakub Żurawski) zastanowią się, jak system kształcenia wpływa na zdrowie studentów i jak budować ich rezylientność, by zapobiegać tragediom, takimi jak samobójstwa na uniwersytetach.
  • Mgr Konrad Pierzchalski poprowadzi moduł o Pierwszej Pomocy Emocjonalnej, a lek. Krystyna Czerwińska poruszy niezwykle trudny temat traumy wtórnej i momentu, w którym mechanizmy obronne medyka przestają działać, prowadząc do zaburzeń adaptacyjnych czy dysocjacji.
  • Popołudniowa część konferencji dotknie kwestii, o których często mówi się szeptem, czyli przemocy wobec osób pracujących w ochronie zdrowia. Lek. Klaudia Dolińska-Kaczmarek przedstawi ten problem z perspektywy medycyny sądowej.
  • Całość zwieńczy II panel dyskusyjny, podczas którego wspólnie z przedstawicielami różnych zawodów medycznych będziemy szukać systemowych rozwiązań dla problemów przemocy, stresu i przytłaczającej odpowiedzialności zawodowej.

Partnerstwo Fundacji i Wielkopolskiej Izby Lekarskiej

Jako Fundacja jesteśmy dumni, że możemy być partnerem tak ważnej inicjatywy, jaką jest Poznański Miesiąc Zdrowia Psychicznego. Nasza współpraca z Wielkopolską Izbą Lekarską to naturalny krok w stronę budowania ekosystemu wsparcia. Chcemy, aby głos medyków wybrzmiał głośno i wyraźnie.

Nasza misja, w tym edukacja, przełamywanie tabu i realna pomoc, znajduje tutaj swoje najpełniejsze uzasadnienie. Wierzymy, że pokazanie twardych danych z badań pozwoli decydentom i społeczeństwu zrozumieć, że inwestycja w zdrowie psychiczne kadr medycznych to inwestycja w bezpieczeństwo nas wszystkich.

Wierzymy, że o zdrowiu psychicznym trzeba mówić bez maski. Prowadzimy kampanie społeczne, szkolenia dla szkół, firm i właśnie sektora medycznego. Nasz cel jest prosty: sprawić, by szukanie pomocy psychologicznej było tak samo naturalne, jak wizyta u kardiologa czy ortopedy. Bo kryzys psychiczny często jest niewidoczny gołym okiem, a narażeni na niego jesteśmy już wszyscy.

Dołącz do nas i bądź częścią dialogu

Zapraszamy wszystkich Państwa do śledzenia naszych działań oraz udziału w konferencji. Szczegółową agendę oraz informacje o zapisach znajdziecie na stronie Wielkopolskiej Izby Lekarskiej: Poznański Miesiąc Zdrowia Psychicznego.

Zachęcamy również do zaglądania na nasze media społecznościowe. Wspólnie z Wielkopolską Izbą Lekarską przygotowaliśmy dla Was specjalne materiały, które przybliżają tematykę konferencji. To ważne, abyśmy wspólnie budowali zasięgi dla tematów, które przez lata były spychane na margines. Wszystkie linki znajdziecie tutaj: Konferencja o Zdrowiu Psychicznym Medyków i Medyczek.

Informacje praktyczne:

  • Wydarzenie: Poznański Miesiąc Zdrowia Psychicznego
  • Data: 9 maja 2026 r., 10:00 – 17:00
  • Miejsce: Centrum Konferencyjne EDU WIL przy ul. Szyperskiej 14 w Poznaniu, klatka wewnętrzna E, piętro 2
  • Zgłoszenia: formularz zgłoszeniowy
  • Szczegóły: wydarzenie bezpłatne, poznaj agendę

Do zobaczenia w Poznaniu. Razem sprawmy, by to, czego „nie widać”, zostało dostrzeżone i zaopiekowane.

Przejdź do treści